Podręcznik

Aloes zwyczajny

Aloes zwyczajny

Babka lancetowata

Babka lancetowata

Bażyna czarna

Bażyna czarna

Chaber bławatek

Chaber bławatek

Czarnuszka siewna

Czarnuszka siewna

Cytryniec chiński

Cytryniec chiński

Czarny bez

Czarny bez

Czerwona koniczyna

Czerwona koniczyna

Czystek

Czystek

Dzika róża

Dzika róża

Fiołek trójbarwny

Fiołek trójbarwny

Głóg

Głóg

Hibiskus

Hibiskus

Kocanka piaskowa

Kocanka piaskowa

Kminek zwyczajny

Kminek zwyczajny

Jeżówka elektryczna

Jeżówka elektryczna

Kolendra siewna

Kolendra siewna

Koper włoski

Koper włoski

Lipa

Lipa

Łopian większy

Łopian większy

Macierzanka piaskowa

Macierzanka piaskowa

Melisa lekarska

Melisa lekarska

Mięta pieprzowa

Mięta pieprzowa

Morszczyn pęcherzykowaty

Morszczyn pęcherzykowaty

Morwa biała

Morwa biała

Pokrzywa zwyczajna

Pokrzywa zwyczajna

Rumianek pospolity

Rumianek pospolity

Skrzyp polny

Skrzyp polny

Stokrotka pospolita

Stokrotka pospolita

Szałwia lekarska

Szałwia lekarska

Żeń-szeń właściwy

Żeń-szeń właściwy

Kocanka piaskowa
Powrót do listy

Kocanka piaskowa

(Helichrysum arenarium L.) 

Kocanka piaskowa to wieloletnia roślina z  rodziny astrowatych (Asteraceae), która w Polsce znana jest też pod nazwami: kociełapki, szarota żółta, nieśmiertelnik żółty, suchokwiat czy suchołuska kwiatowa. Pochodzi ona z obszaru Morza Śródziemnego, Azji Środkowej i Chin. Kocanka rośnie głównie w suchych borach, na piaskach, ugorach, a nawet na wydmach i w zaroślach.

Kocanka pospolita to roślina o drobnych, złocistych kwiatach i delikatnym słodkim zapachu.

Kocanka to niewielka bylina wyrastająca do 30 cm wysokości. W dolnej części rośliny liście są podłużnie jajowate, natomiast górne wąskolancetowate. Na szczytach wzniesionych i ulistnionych łodyg kocanki tworzą się kwiatostany w postaci baldachokształtnej wiechy. Złocistożółte czy pomarańczowe kwiaty zebrane są w koszyczki kwiatowe i posiadają swoisty, słodkawy zapach. Z wyglądu koszyczki sprawiają wrażenie suchych kwiatów, nawet gdy są młode i jeszcze rosną.

Jakie składniki kryje w sobie kocanka pospolita i jakie było jej znaczenie w medycynie ludowej?

W ziołolecznictwie stosowany jest kwiatostan kocanek, ponieważ zawiera on związki flawonoidowe, kumaryny, olejek eteryczny, kwasy fenolowe, gorycze i karotenoidy. W medycynie ludowej kocanki stosowane były w bólach mięśni i stawów o podłożu reumatycznym. Ponadto kocankę często stosuje się zewnętrznie w opuchliznach, stłuczeniach i krwiakach.

Dlaczego kocanka stosowana jest po dziś dzień? Jak działa na nasz organizm?

Obecnie wyciągi z kwiatostanów kocanek cenione są głównie ze względu na ich działanie żółciopędne, żółciotwórcze i rozkurczowe na mięśnie gładkie pęcherzyka żółciowego. Wyciągi z tej niewielkiej rośliny stosowane są również w chorobach wątroby spowodowanych niedostatecznym wytwarzaniem żółci i w stanach zapalnych dróg żółciowych. Pomocniczo warto stosować kocankę przy schorzeniach układu moczowego. Kwiatostany kocanki zwiększają nieznacznie wydzielanie soków trawiennych, pobudzają trawienie, a także wpływają korzystnie na pracę żołądka.

Kocanka pospolita ma niesamowite działanie na naszą skórę, przez co chętnie stosowana jest w kosmetyce.

Kocanka wspomaga leczenie cery naczynkowej, obkurczając drobne naczynia krwionośne. Dzięki zastosowaniu mieszaniny olejku eterycznego i oleju natłuszcza, wygładza i nawilża skórę, wzmacnia barierę lipidową skóry, a obecność składników antyoksydacyjnych opóźnia procesy starzenia się naszej skóry.

Zawarte w kocance składniki olejkowe wykazują właściwości antyseptyczne i przeciwbakteryjne.

Dzięki temu produkty zawierające te składniki przyspieszają gojenie się ran, zmniejszają widoczność blizn i rozstępów oraz likwidują stany zapalne i alergiczne skóry. Olejek eteryczny pozyskiwany z kocanki pospolitej stosuje się w produkcji perfum oraz w produktach przed i po opalaniu, wykorzystując jego właściwości chroniące przed promieniowaniem UV.

Kocanka pospolita: czego o niej nie wiesz, ale za chwilę się dowiesz?

Kocanka piaskowa, Helichrysum arenarium L. - nazwa całego rodzaju, do którego należy ten gatunek, pochodzi od greckich słów helios, oznaczających słońce i chryzos, oznaczających złoto. Obie te nazwy odnoszą się do złotego, błyszczącego koloru kwiatostanów, które zbierane są w porze początkowego kwitnienia, by uniknąć momentu wytworzenia nasion (kwitną one od lipca do października).