Podręcznik

Aloes zwyczajny

Aloes zwyczajny

Cytryniec chiński

Cytryniec chiński

Czarny bez

Czarny bez

Czerwona koniczyna

Czerwona koniczyna

Czystek

Czystek

Dzika róża

Dzika róża

Fiołek trójbarwny

Fiołek trójbarwny

Głóg

Głóg

Hibiskus

Hibiskus

Kminek zwyczajny

Kminek zwyczajny

Kolendra siewna

Kolendra siewna

Koper włoski

Koper włoski

Lipa

Lipa

Melisa lekarska

Melisa lekarska

Mięta pieprzowa

Mięta pieprzowa

Morszczyn pęcherzykowaty

Morszczyn pęcherzykowaty

Pokrzywa zwyczajna

Pokrzywa zwyczajna

Rumianek pospolity

Rumianek pospolity

Skrzyp polny

Skrzyp polny

Szałwia lekarska

Szałwia lekarska

Żeń-szeń właściwy

Żeń-szeń właściwy

Rumianek pospolity
Powrót do listy

Rumianek pospolity

(Matricaria chamomillia)

Rumianek pospolity (syn. lekarski, prawdziwy, apteczny) jest jednym z najbardziej znanych i najczęściej stosowanych ziół na świecie. Kiedy warto zaparzyć napar z rumianku?

Rumianek pospolity jest rośliną jednoroczną o delikatnej, wzniesionej i rozgałęzionej u góry łodydze, zakończonej koszyczkami kwiatów o białych płatkach.  

Rumianek, choć pochodzi z południowej i wschodniej Europy oraz Azji Mniejszej, można spotkać go również na terenie Ameryki Północnej i Południowej oraz Australii. Rumianek pospolity wyrasta na wysokość nawet 60 cm; charakteryzuje się podwójnymi i potrójnymi pierzastosiecznymi, żółtozielonymi liśćmi, o odcinkach prawie nitkowatych i odrobinę skręconych. Kwiaty są zebrane w koszyczki, a dno kwiatowe jest stożkowato wypukłe i puste wewnątrz. Jest to cecha odróżniająca rumianek pospolity od np. rumianu rzymskiego, rumianu psiego czy maruny nadmorskiej, które posiadają pełne dno kwiatowe, ale nie mają żadnego pozytywnego wpływu na nasze zdrowie.

Cenny napar przygotowywany jest z wysuszonych koszyczków rumianku.

W ostatnich latach duże zapotrzebowanie na rumianek spowodowało jego uprawę na dużych, wielohektarowych plantacjach. Dzisiaj z upraw zbiera się kilkakrotnie więcej rumianku niż ze stanu naturalnego, chociaż ciągle niemała ilość jest pozyskiwana ze stanowisk naturalnych.  Surowiec zielarski stanowią całe koszyczki kwiatowe rumianku, zbierane w początkowym okresie kwitnienia. Zbiór surowca przeprowadza się na naturalnych stanowiskach lub na plantacjach, a następnie suszy się go w cieniu w temperaturze do 35°C

Rumianek – dlaczego warto mieć go w domowej apteczce?

Rumianek należy do najczęściej stosowanych ziół w naszych domach oraz posiada długotrwałą historię stosowania. Koszyczki rumianku zawierają olejek eteryczny, flawonoidy, kumaryny czy też związku śluzowe. Rumianek znany jest z tego, że wspomaga procesy trawienne i przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego. Doświadczenia wykazały, że rumianek działa rozkurczowo. Z dobroci serca, choć w przypadku rumianku to liści, pomaga także w odprężeniu naszego organizmu.

Rumianek pospolity jest rośliną o szerokim spektrum właściwości mających pozytywny wpływ na nasz organizm.

Rumianek pospolity możemy stosować doustnie i zewnętrznie. Przygotowany napar z rumianku warto stosować w dolegliwościach pokarmowych, takich jak zaburzenia trawienia, skurcze w obrębie jamy brzusznej, uczucie pełności lub wzdęcia oraz w nadmiernym gromadzeniu się gazów. Jest również powszechnie wykorzystywany jako środek uspokajający i odprężający organizm przy stanach lękowych. 

Zewnętrznie, okłady lub płukanki z rumianku pomogą na podrażnienia skóry i błon śluzowych, swędzenie skóry, podrażnienie oczu (np. zapalenie spojówek) czy też mogą służyć do płukania jamy ustnej i dziąseł. Rumianek zdobył również uznanie w dermatologii, ponieważ działa przeciwzapalnie, odkażająco i przeciwalergicznie. Używany zewnętrznie wspomaga również gojenie się ran oraz działa przeciwbakteryjnie.

Rumianek znany nam był już za czasów Pliniusza (75-23 p.n.e.), polecał go też sam Hipokrates i Dioskurides!